به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، گفتوگویی با حجتالاسلام والمسلمین وحید پور کارشناس احکام، ترتیب دادهایم تا به بررسی احکام عزاداری و آداب سوگواری سالار شهیدان(ع) در این ماه پرفضیلت بپردازیم. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ السلام علیک یا أبا عبدالله، و علی المستشهدین بین یدیک.
عرض سلام، ادب و احترام دارم محضر شما عزیزانی که این برنامه را میبینید و دنبال میکنید.
دو سه جلسهای است که درباره رعایت حقالله و حقالناس، در کنار برگزاری مجالس عزاداری، صحبت میکنیم و به مصادیقی اشاره میکنیم که گاهی خود شما نیز آنها را مشاهده میکنید و از دیدن آنها ناراحت میشوید؛ در حالی که ممکن است نیت خیر هم در کار باشد.
برای مثال، فرض کنید موکبی برپا شده یا ایستگاه صلواتیای دایر شده است. خوشبختانه در سالهای اخیر، این کار بسیار رایج شده و واقعاً کار بسیار خوبی است. این یک سنت حسنه است؛ حقیقتاً سنت حسنهای است. این کار به جامعه نشاط میدهد، مردم را جذب میکند، از آنان پذیرایی میشود و به مردم خدمت میکنند.
امیدوارم که همه این کارها، انشاءالله، همراه با اخلاص باشد؛ نه ریا در آن باشد و نه رقابت.
ما در دستگاه سیدالشهدا علیهالسلام رقابت نداریم؛ آنچه اهمیت دارد، اخلاص است، اخلاص است و اخلاص.
اما حالا که این موکب یا ایستگاه صلواتی برپا شده است، باید یکسری ضوابط نیز رعایت شود تا حقالناس نادیده گرفته نشود.
برای مثال، نباید سد معبر ایجاد کنیم.
فرض کنید خیابانی باریک است و کسی ایستگاه صلواتی خود را در وسط همان خیابان برپا میکند و باعث ایجاد ترافیک میشود.
شما این احتمال را بدهید که فردی بیماری دارد و میخواهد او را به بیمارستان یا نزد پزشک برساند؛ شاید مسئله اورژانسی باشد، شاید گرفتاری مهمی داشته باشد، شاید با کسی قرار گذاشته و متعهد شده است که در ساعت مشخصی به مقصد برسد.
وقتی شما خیابان را مسدود میکنید، در واقع سد معبر ایجاد کردهاید. سد معبر، خودش گناه است. سد معبر، نوعی ظلم به مردم است. ببینید دین ما چه دین زیبایی است.
در روایات، یکی از مصادیق ظلم را اینگونه بیان کردهاند:
«وَ مِنَ الظُّلْمِ تَضْیِیقُ الطَّرِیقِ.»
این روایت بسیار قابل تأمل است.
یعنی چه؟
برای تقریب به ذهن، من اینگونه مثال میزنم: یک موتورسوار حق ندارد وارد پیادهرو شود. ممکن است کسی بگوید: «مگر شما مأمور راهنمایی و رانندگی هستید؟»؛ نه؛ این مسئله، یک حکم شرعی است.
چرا؟
چون موتورسواری که وارد پیادهرو میشود، میخواهد عابران پیاده را کنار بزند تا برای خودش راه باز کند.
روایت میفرماید که این، ظلم است. راه، حق مردم است. راه را برای مردم باز بگذارید.
بنابراین، وقتی شما با برپایی یک موکب یا ایستگاه صلواتی، خیابان را اشغال میکنید، موجب ترافیک میشوید و مردم را گرفتار میکنید، این کار ثواب ندارد؛ بلکه حقالناس را زیر پا گذاشتن است.
باید نسبت به این مسائل دقت و مراقبت داشته باشیم.
اساساً چرا آموزش نمیدهیم؟
چرا مدیران و برگزارکنندگان موکبها و ایستگاههای صلواتی را آموزش نمیدهیم؟
اگر این وظیفه سازمان تبلیغات اسلامی است، باید این کار را انجام دهد. اگر وظیفه سازمان اوقاف یا هر نهاد دیگری است، همان نهاد باید آن را بر عهده بگیرد.
چرا این مسئله را رها کردهایم؟
متأسفانه این کار باید بهصورت صحیح مدیریت شود. از سوی دیگر، میبینید که از مردم پذیرایی هم میکنند.
اصل پذیرایی، بسیار کار خوبی است و همانطور که عرض کردم، یک سنت حسنه است.
اما بعد از پذیرایی، ظرفهای یکبارمصرف غذا، لیوانهای یکبارمصرف چای یا شربت و مانند آن، در سطح خیابان رها میشود.
اینها کجا میرود؟
میبینید که کف خیابان پر از زباله شده است. این نیز ظلم است. آن پاکبان عزیزی که با زحمت فراوان مشغول نظافت شهر است، آیا وظیفهاش این است که ما محیط را آلوده کنیم و او آن را تمیز کند؟
قطعاً چنین نیست. بدانید که این کار، خلاف است.
البته این مسائل، باز هم جزئیات دیگری دارد که لازم است به آنها پرداخته شود.
باید به همین امور به ظاهر جزئی توجه کنیم تا، انشاءالله، ثواب عزاداریهای ما از بین نرود.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
نظر شما